Barbara Kerkhof

Creatieve duizendpoot, Barbara Kerkhof laat als trotse moeder van drie mooie kindjes, laat ze zien dat je ondanks een druk leven, nog steeds tijd kunt vrij maken om lekker hard te lopen. In haar werk is ze een creatieve duizendpoot. Zo schreef ze namelijk als auteur de boeken: Hardlopen voor Vrouwen, Helden van de 42 kilometer (met Cors van den Brink), de Hardloopagenda (met Abdelkader Benali) en werkte ze als fotograaf mee aan het Hardloperskookboek. Als kind vond ze al vroeg haar passie voor het lopen:

foto: Marije te Raa ©

“Ik liep toen ik een jaar of veertien was en ben ermee gestopt toen ik 18 of 19 was. Op mijn 23ste ben ik weer begonnen om nooit meer op te houden. Ik werd aangestoken door iemand anders. En nu gaan andere mensen soms door mij hardlopen.”

Wat is je favoriete afstand om te lopen?

Alles tussen de 5 en 42 kilometer. De afstand maakt me niet zoveel uit, maar ik loop het liefst trails. Ik ben wel een beetje klaar met asfalt en klokken. Niet dat ik niet fanatiek ben, maar ik loop liever door de natuur voor een plek dan over het eeuwige asfalt voor een snelle tijd. Het trainen voor trails is ook zo geweldig.

Wat is je mooiste prestatie?

Het twee keer volbrengen van de Swiss Alpine Marathon in Davos, Zwitserland. En ik ben ook blij dat ik, een jaar na mijn derde zwangerschap, weer goed kan trainen en daar tijd voor maak.

Wat is je sportieve doel voor dit jaar?

Mijn lichaam sterker maken. Ontdekken hoe ver ik kan komen op de trails. En dan bedoel ik: eruit halen wat erin zit. Hoe ver kan ik lopen? Hoe hard? Hoe hoog?

Wie bewonder je enorm?

Paula Radcliffe. Wat zij voor elkaar heeft gekregen op de marathon is nog niemand anders gelukt. 2.15 is zelfs voor veel mannen een onbereikbare tijd. En nog geen jaar na een bevalling de marathon van New York winnen: wow!

Heb je voor wedstrijden een ‘bijgeloof’ of een vast ‘ritueel’?

Daar doe ik niet aan! Ik probeer me voor te bereiden door mijn spullen op tijd in pakken, een kaartje van het parcours te bekijken (liever nog: het parcours zelf) en onderweg lekkere muziek te luisteren.

foto: Pepijn van Hove ©
foto: Pepijn van Hove ©

Op welk boek ben je het trotst?

Hardlopen voor vrouwen heeft me veel goeds gebracht, maar zelf vind ik Helden van de 42 kilometer (dit schreef ik samen met collega Cors van den Brink) misschien nog wel mooier. Ik ben natuurlijk ook blij met het Hardloperskookboek, waarvoor ik de fotografie heb gedaan.

Wat is je favoriete recept uit het Hardloperskookboek?

De couscoussalade en de kwarkbolletjes.

Wat mis je in het buitenland het meest aan Nederland?

Mijn eigen bed! 

Wat zal je nooit weggooien?

Ik gooi sowieso te weinig dingen weg. Aan alles kleeft een herinnering. Foto’s gooi ik nooit weg, vooral niet uit de analoge tijd –een enkele afdruk is soms alles wat er is van een bepaald moment.

Ik wil een mooie wedstrijd lopen… Welke zou je me zeker aanraden?

Als je van trails houdt vind ik de Caubergtrail in Valkenburg een mooie, kleinschalige wedstrijd over een uitdagend parcours. Op asfalt is de Drunense Duinenloop een hele mooie en snelle halve marathon. Ook de Veluwezoomloop in Dieren kent een prachtig (verhard) parcours. In het buitenland vond ik de Swiss Alpine Marathon fantastisch.

Waar krijg je kippenvel van?

De start van de marathon van Rotterdam. Finishen in een eindsprint! Heuveltraining in de stromende regen. Een wereldrecord van dichtbij zien. Muziek.

Op welke plek heb je je allermooiste foto gemaakt?

Dat is een hele moeilijke vraag… Ik heb in mijn eigen huis foto’s gemaakt van mijn pasgeboren kinderen die ik prachtig vind en die me heel dierbaar zijn. Maar ik heb ook foto’s gemaakt bij marathons en andere hardloopwedstrijden waar ik blij mee ben. Wat wel bijzonder was, was dat ik voor Runner’s World een foto heb gemaakt in de ENCI-groeve in Limburg. Die plek is nog niet open voor publiek, maar een vriend van mij (die running tours in Maastricht en omgeving organiseert, zie (maastrichtrunningtours.nl) wist iets voor me te regelen.

Je mag vier (bekende) atleten uitnodigen voor een etentje. Wie nodig je uit?

Schrijver/loper Tim van der Veer, omdat hij zo mooi kan schrijven en hard kan lopen. Michiel Panhuijsen, omdat ik benieuwd ben naar zijn verhalen en ideeën over lopen. Andrea van Lieshout, omdat ze minstens zo fanatiek is als ik. Met mijn hardloopvriendin en thrillerauteur Ingrid Oonincx erbij denk ik dat het een heel inspirerende avond zou worden… En mag Olivier Heimel misschien ook nog aanschuiven???

Hardlopen betekent voor mij?

Tijd voor mezelf. Tijd om de omgeving te ervaren, de wind of de regen of juist de brandende zon te voelen en te luisteren naar ofwel de geluiden van het bos, ofwel lekkere muziek op mijn MP3-speler. Hardlopen maakt me blij en relaxt.

Is er een verband tussen je werk en je idealen?

Zeker! Toen ik begon met hardlopen was ik net gestart als freelance journalist. Ik heb die twee bezigheiden snel weten te combineren en doe dat nog steeds, sinds 2008 met fotografie erbij. Door mijn werk inspireer ik anderen om te gaan lopen en dat is wel een ideaal van me. Het is fijn om anderen enthousiast te maken voor iets dat ik zelf zo graag doe.

Waardoor raak je geïnspireerd?

Door de omgeving waarin ik loop. Door mooie wedstrijden die ik nog wil lopen. Door andere lopers. Door muziek. Door mooi licht. Door de lange zomeravonden.

Ik voel geen runner’s high. Wat nu?

Meteen terug naar huis en op de bank gaan liggen! 😉 Nee, natuurlijk niet. Ik ben echt niet voortdurend high als ik loop; als ik om zou draaien voor elke keer dat ik niet zo soepel draai, zou ik niet ver komen. Gewoon door blijven lopen en blij zijn met het uitzicht, de wind door je haar of de kletterende bui op je hoofd. Er is niets mis met een beetje doorzetten.

Hardlopen in de ochtend of in de avond? En waarom?

Allebei. ’s Ochtends omdat het dan stil op straat is. Soms waan ik me alleen op de wereld; het is zo vredig. En ’s avonds lopen is in de winter zo mooi omdat het dan donker is, waardoor ik nog meer gefocust ben op het lopen an sich –er is niets anders om op te letten. Hardlopen op zomeravonden, zoals nu, vind ik het allermooist. Het licht is schitterend –iets waar ik als fotograaf heel blij van word.

Eiwitten of koolhydraten? En waarom?

Een combinatie van beide. Daar voel ik me het prettigst bij en zo blijft mijn bloedsuikerspiegel stabiel. Eerder at ik te veel koolhydraten en had ik last van schommelingen.

foto: byRyanphotography ©
foto: ByRyanPhotography ©

Tot slot… Wat is jouw tip voor andere lopers?

Verlaat met regelmaat je comfortzone. Blijf niet te veel hangen in wat makkelijk gaat. Door grenzen te overschrijden, kun je ze ook verleggen. Het doet soms zeer, maar je voelt dat je leeft. Als ik iets moeilijk vind, denk ik aan de quote van Eleanor Roosevelt die me een tijdje geleden ter ore kwam: ‘You must do the thing you think you cannot do.’

Barbara, namens The Runclub wil ik je ontzettend bedanken voor je mooie antwoorden! Voor ons (en ik denk voor vele anderen) ben je een absolute inspiratiebron en een ware powervrouw! We blijven je op de voet volgen op trailrunningbarbara.wordpress.com/ en blijven ondertussen genieten van de prachtige foto’s die je maakt! Who run the world…

The Runclub – Stefan

Delen is het nieuwe hebben

    Post navigation

      2 comments for “Barbara Kerkhof

    1. 18/06/2014 at 11:33

      Ik schuif graag aan, Barbara. Leuk interview!

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *